Binnenstebuiten

Vrijdag 24 april, Rembrandtplein Leiden.
 
Ik kom te midden van deze rode bakstenenbuurt een kleine groene oase tegen. Zonder duidelijke overgang gaan de straatstenen door in wat een rijkelijk gevulde voortuin lijkt. Op de straat zelf staat echter geen huis. Aan de kade ligt een steiger met een boot en een serre. Ik vroeg mij af hoe het is om in een tijd als deze, waarin binnen zitten een maatschappelijke opdracht is geworden, een binnen te hebben die eigenlijk meer buiten is.
 
Ik spreek de bewoner Marco. Marco woont hier al 20 jaar en tot 2017 was deze locatie tevens zijn bootverhuurbedrijf. Hier verhuurde hij kano’s, roeiboten en motorboten. Na 16 jaar was hij hier klaar mee en is hij ergens anders twee dagen in de week bij de bootverhuur gaan helpen, grote schepen ditmaal, van 15 meter.
 
De rest van zijn tijd spendeert hij al klussend hier: “Ik bouw graag. Het schip waar we nu wonen was niet in de beste staat. De eerste 5/6 jaar heb ik aan het schip gebouwd. 10 jaar geleden kwam het glazen gebouw erbij. Die fungeert beneden als atelier en boven als serre en werkplaats. Vroeger was ik beeldend kunstenaar, tegenwoordig doe ik er vrij weinig mee, wel bewerk ik graag foto’s in Photoshop, veel abstract werk.” Door de coronasituatie werkt ook zijn vrouw momenteel vanuit huis en maakt ze gebruik van het glazen bijgebouw als werkruimte.
 
Marco verteld mij over zijn nieuwe project “Ik ben best lui, ik hou niet van onderhouden. Maar aan nieuwe projecten beginnen doe ik wel graag. Door de regelgeving voor grote boten als onze vanuit Brussel, is de lol van het varen er af. Ik heb dus besloten om de grote stuurhut te verbouwen tot salon. Ons woongedeelte in de boot heeft vrij kleine ramen, dus het zou fijn zijn als we in de stuurhut binnen kunnen zitten met uitzicht over het water.”
 
Voor Marco is er door de corona epidemie sociaal weinig verandert. “Ik ben goed in alleen zijn en ik kan me minstens net zo goed vervelen, zonder onrust.”
 
Zijn vrouw onderhoudt de tuin, wat eerst een bestraat niemandsland was, en wat ze na vele jaren vragen van de gemeente mochten omtoveren tot een tuin. De weelderige tuin levert vele kleine bonusplantjes op die voor een kleine bijdrage van 50 cent aan het kistje mogen worden meegenomen.

 

 

Veerle Sloof

Veerle Sloof

veerenvorm@gmail.com

My name is Veerle Sloof. I’m a 24-year-old photographer. In 2014 I started my own photography business: Veer & Vorm.

No Comments

Post a Comment